~เรื่องของเรื่องคือว่า~

กรี๊ดดดดดดดด~ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด~

อยากจะกรีดร้องให้ดังๆ เสียนี่กระไร จริงๆ มันก็ไม่มีอะไรมากมายหรอก แค่อยากจะดีใจที่ตัวเองหายเป็นโรคไทรอยด์เป็นพิษแล้ว หรือที่หมอเค้าเีรียกกันว่าไฮเปอร์ไทรอยด์นั่นแหละ

อาการของโรคนี้น่ะเหรอ ที่เคยเป็นก็คือ ผอม ผอมลงมากเลย แต่กินเท่าไหร่ยังไงก็ไม่อ้วน มีแต่คนทักว่าไปทำอะไรมา ผอม ตอนนั้นนึกว่าอำ เพราะเราดูกระจกทุกวันก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง คนใกล้ตัวก็ไม่ได้สังเกต แต่คนที่ไม่ค่อยได้เจอจะเห็นความเปลี่ยนแปลงได้ชัด มากทม. คราวก่อนจะรักษาตัว รุ่นพี่กับเมียทักเลยว่าผอมมาก

อีกอาการที่สังเกตเห็นเลยคือ มือเท้าจะสั่น เหมือนคนติดเหล้า ใช้ตะเกียบคีบอาหารญี่ปุ่นนี่รุ่นพี่ทักเลยว่าจะสั่นไปไหน ถ้าต้องขับรถจอดบนเนิน ขาซ้ายที่ต้องเหยียบครัชต์คาไว้จะไม่นิ่ง ทำให้จอดบนเนินแบบไม่ต้องใช้เบรคเป็นไปได้อย่างยากลำบาก ใจสั่น เหมือนคนขาดความมั่นใจ

อีกอาการที่จะตามมาคือ ตาโปน อันนี้ไม่ได้สังเกตว่าตัวเองเป็นหรือเปล่า เพราะเคยอ่านที่เค้าว่ากันว่า ถ้าเป็นโรคนี้มากๆ ตาจะโปนออกมา แต่เท่าที่มีคนทักทายก็ยังไม่มีใครบอกว่าตาโปน เพราะมีแต่คนทักว่าเป็นลูกคนจีนหรือเปล่า (ก็ใส่แว่นเพราะสายตาสั้น ตาเลยตี่) แสดงว่าประเด็นตาโปนตัดออกไปได้เลย

พอดีไปเจาะเลือดตรวจแล้วรอฟังผล เจาะเลือดวันจันทร์ ฟังผลวันอังคาร

หมอบอกว่าไม่นัดตรวจอีกแล้วนะ เพราะถือว่าหายแล้ว เนื่องจากคราวก่อนผลก็บอกว่าหายแล้ว แต่หมอขอนัดเจาะเลือดตรวจอีกทีเพื่อดูว่าอาการยังมีหรือเปล่า ผอมลงไหม มือสั่นหรือเปล่า ถ้าไม่มีอาการส่อว่าจะกลับมาเป็นอีก ก็ถือว่าหาย แต่หมอไม่ได้บอกว่าหายขาด แค่ถามว่า จะนัดตรวจอีกไหม หรือจะรอให้เป็นแล้วค่อยกลับมา แสดงว่าถ้าเราไม่ดูแลตัวเองดีๆ ก็มีโอกาสกลับมาเป็นได้อีกครั้ง

ขอบันทึกว่าวันที่เกิดเหตุคือวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2552 เวลาเช้าถึงสายๆ

 ลันล้ามาก ออกจากสถาบันประสาทวิทยา ขับรถกลับ ดันไม่รู้ว่าสัญญาณจราจรตรงทางข้ามทางรถไฟมันมีสองขยัก เพราะที่ๆ เราจอดคือเส้นที่ขนานกับทางรถไฟ ตรงสี่แยกเล็กๆ เห็นว่าสัญญาณไฟเขียวขึ้นแล้วว่าให้ไปซ้ายได้ ก็เลยออกตัว ข้ามทางรถไฟแล้วเลี้ยวซ้ายอีกทีเพื่อจะกลับทางที่ขับรถมา เห็นว่ามีตำหนวดหลายนายล่ะครับที่รอเรียกรถที่ทำผิดวินัยจราจร แต่ไม่คิดว่าตัวเองผิดหรอกนะ แต่โดนตำหนวดเรียกให้จอดเฉยเลย อ้าว แสดงว่าเราต้องทำผิดอะไรแล้วสิเนี่ย

แล้วเค้าก็แจ้งข้อหา เราไม่ดูสัญญาณจราจรให้ดี จริงๆ มีไฟแดงอยู่อีกที่นึง ถ้าเลี้ยวมาต้องจอดรถก่อน เอ้าซวยแล้วสิ เงินติดตัวก็มีแค่แปดสิบบาท จะจ่ายให้ก็ไม่ได้ แถมพี่เค้าก็ไม่ได้พูดจากระโชกโฮกฮาก พูดกับเราดีมากๆ ด้วย เรียกเราพี่ทุกคำเลยแฮะ พี่เค้าว่าถ้าข้อหาฝ่าฝืนกฎจราจร ฝ่าไฟแดงนี่โดนปรับไม่พอ โดนหักแต้มอีกต่างหาก ผมจะเปลี่ยนเป็นไม่พกพาสำเนาทะเบียนรถให้พี่ก็แล้วกันนะครับ      

เจตนาของพวกพี่เค้าก็อย่างที่รู้กัน มันปลายเดือนแล้ว แถมเราทำผิดกฎ ซึ่งถ้าใครทำผิดกฎ มันก็พอจะลดหย่อนโทษกันได้ด้วยวิธีการที่รู้ๆ กัน แต่พอดีเงินติดตัวเรามันไม่พอ ควักยื่นให้เค้าดูเลย เค้าก็รีบบอกให้เก็บเงินไปเถอะ สงสัยกลัวโดนแอบถ่ายแฮะ ฮ่าๆๆ ก็เลยบอกให้พี่เค้าออกใบสั่ง แล้วเราก็ขับรถไปจ่ายที่สน. ถามเค้าก่อนเลยว่าตู้ ATM ของไทยพานิชย์อยู่ใกล้ๆ นี่ตรงไหนมีบ้าง ตอนแรกพี่เค้าก็บอกว่าอยู่ตรงนั้น แต่ไกล ต้องกลับรถไปมา ไม่สะดวก พอคุยไปคุยมา คือเค้ารู้ว่าเราไม่มีเงินติดตัวจริงๆ คงจะต้องออกใบสั่ง ก็บอกว่ามีตู้ให้กดเงินอยู่ตรงข้าม สน. ซะอย่างนั้น

 ก็เลยไปวนหาที่จอดรถตั้งนาน ตอนแรกหาสน.ไม่เจอด้วย ต้องไปวนสอบถามอีก

พอเจอสน. ก็ไม่มีที่จอดอีก ต้องไปวนจอดใต้ธนาคารแล้วเดินอีกไกลพอควรเพื่อมาสน.

ยัง ยังไม่พอ พอจ่ายเงินค่าปรับเสร็จ พี่ตำหนวดคนที่ยึดใบขับขี่เราไว้ก็ยังไม่ยอมเอาใบขับขี่มาให้อีก ทั้งๆ ที่ก่อนหน้าที่เราจะมา เราก็ถามแล้วว่า ถ้าเราจะไปจ่ายค่าปรับเนี่ย พอจ่ายเสร็จได้ใบขับขี่คืนเลยหรือเปล่า เพราะเราไม่มีเวลาแล้วนะ จะออกกทม.วันนี้แล้ว พี่เค้าก็บอกว่าไปจ่ายปุ๊บได้บัตรคืนเลย แต่เอาเข้าจริงๆ ต้องนั่งรออีกพักใหญ่เลย เพราะเจ้าหน้าที่ที่จะคืนใบขับขี่ต้องวอเรียกให้พี่เค้าเอาบัตรมา

พอพี่เค้ามาก็ยังพูดจาดีกับเรานะ เค้าว่าใบสั่งหรือใบเสร็จน่ะ ใช้แทนใบขับขี่ได้เจ็ดวันนะครับ ก็ได้แต่คิดในใจว่าโอเคครับ ผมเข้าใจ แต่ผมไม่ว่างกลับมาหาพี่บ่อยๆ นะครับ ผมอยู่ต่างจังหวัด

ดูท่าทางเค้าจะรู้สึกแย่หน่อยที่เราไม่จ่ายให้เค้าที่ถนนนั่นเลย ดันต้องให้เค้าขี่รถเอาบัตรมาให้เราที่สน.อีก แต่ก็อย่างว่านะครับพี่ พอดีถ้าจ่ายตรงนั้น ผมก็อาจจะไม่ได้ใบเสร็จอะไร แถมอาจจะไม่โดนใบสั่งหรือรู้ความผิดอะไรด้วย แถมตังค์ก็มีไม่พอ ดังนั้น ผมจ่ายแบบนี้ก็ดีแล้วครับ ถูกต้องตามกระบวนการทางกฎหมายเป๊ะๆ แถมผมจะได้คิดว่าฟาดเคราะห์ไปกับการหายจากการเป็นไฮเปอร์ไทรอยด์แค่สามร้อยบาทด้วย ฮิ้ววววววววว~